Seccadem…

Sevdalı gönlünü, tertemiz endamınca açarken ve tevazu kanatlarını sererken sere serpe, beni de bas bağrına, beraber kurban olalım Sevgilinin uğruna…

Yaradan’la buluşma anlarımda, buseler konduruyorsun anlıma. Şairin dediği gibi; “öp beni anlımdan, öp beni seccadem…” Dudakların dokunsun kalbime, ellerim değsin avuçlarına, benim vefalı yârim seccadem…

Göz pınarlarım sana aşina, gözlerim sana tutsak, gönlüm Hak katında, birkaç damla gözyaşım düşerken avuçlarına, rengarenk desenlerinin arasında kayboluyor ıslak duygularım, sırılsıklam hicranım…

Canım seccadem…

Burağımsın, mîracımın her vaktinde, anne kucağı gibi sararken yumuşacık tebessümün bütün azalarımı, seninle hakka varışın, Hakkın huzuruna duruşun, dupduru rahmetin ve huzurun yoğunluğunu yaşarken, senin şefkatli kucağına ve kollarına, hüzünlerimi ve kaygılarımı bırakıyorum. Seninle beraber olmak ne güzel, ne ulvi, seninle dostla buluşma ve kaybolma anlarımız…

Kucakla beni seccadem! Sarmala beni!.. Al götür nisbet kokulu ve gül rengi yarınlara!..

Ötelerden bir pencere aç seccadem!… Üfür buhurunu, tütsüler gönder canıma.

O rengarenk desenlerini anlıma işlerken, gönül gergefime doku ipliklerini, dokundur ruhuma yumuşacık tenini.

Seccadem; sen sadık bir dostsun biliyorum, seni ve sende namaz kılmayı çok seviyorum.

Bana şehadetlik edermisin Mahşerde?... Bazen öylece kalakaldığım, Rabbimle başbaşa secde anlarında, Günahlarım için af dilerken, ne olur şahidim olur musun o zor günde...

Beni yalnız bırakma, bu köhne zamanlarda! Çok muzdaripim, yaralıyım… Çağır her dem yanına!.. Dostum, namazlığım, seccadem…

Bu akşam üç ayların başlangıcı olan Recebin ilk gecesidir. Hepimize mübarek olsun. Bilindiği üzere, üç aylar, Mirac gecesi, Berat gecesi, Kadir gecesi ve Ramazan ayı gibi bir çok önemli dini gün ve geceleri içinde bulundurmaktadır. Hz. Peygamber: “Allah’ım! Recep ve Şaban ayını hakkımızda hayırlı kıl, bizi Ramazan ayına kavuştur.” diye dua etmiştir. Bu hadisi Tirmizi rivayet eder. Başka bir hadiste de şöyle buyurur:  “Beş gece vardır ki, onlarda yapılan dualar kabul olur. Bunlar; Recep ayının ilk gecesi, Şaban ayının on beşinci gecesi, Cuma ve Bayram geceleridir”. Câmiu's-Sağir, c. III, s. 454

Halk arasında üç aylar diye bilinen Receb, Şaban ve Ramazan ayları, kendimizi toparlamak, sorgulamak, davranışlarımıza çeki düzen vermek ve Hz. Allah’a karşı samimi bir tövbeyle yönelip onun istediği hayatı yaşamaya çalışmak için birer fırsattırlar.

İbadetlerde efdaliyet devamlılıkladır. Hz. Peygamber ve ashabının ibadeti de böyle idi. Onlar, sadece üç ay değil, hayatın her anında Allah'tan korkar, daima O'nu zikreder ve O'ndan bağışlanma dilerlerdi. Mesela Hz. Peygamber her gece on üç rekât gece namazı kılardı. Namazda, ayakları şişene kadar kıyamda dururdu. Oruç tutar ve sadaka verirdi.

Hasan-ı Basri sahabenin ibadet etmeye olan gayretini anlatırken şöyle der:"Öyle insanlar gördüm ve öyle kimselerle birlikte oldum ki kendilerine gelen bir dünya nimetine sevinmez ve kendilerinden giden bir şeye üzülmezlerdi. Onların gözünde bunlar bastıkları topraktan daha değersizdi. Rablerinin Kitabıyla ve Nebilerinin sünnetiyle amel ederlerdi. Gece olunca ayakları üzerine kalkar, yüzlerini yere sererlerdi. Gözyaşları yanaklarından akardı."

İbni Ömer bir vakit cemaatle namazı kaçırırsa bir gün oruç tutar, geceyi ihya eder ve bir köle azat ederdi. Emiru'l Mü'minîn Ömer b. Abdülaziz'in hanımı Fatıma binti Abdülmelik şöyle der: "Ondan daha çok namaz kılan ve oruç tutanı görmedim. Ondan  daha çok Allah'tan korkanı görmedim. Yatsı namazını  kılar ve gözleri kapanıncaya kadar  Allah'ı zikretmek üzere otururdu. Sonra yeniden uyanırdı. Bazen yatakta iken ahiretle ilgili bir şey hatırlardı da serçenin sudan ürktüğü gibi ürkerdi ve oturur ağlardı. Üzerine yorganı örterdim."

 Kaybedecek zamanımız yoktur. Bu ayların feyiz ve bereketinden de faydalanmayanlar bir gün gelecek pişman olacaklardır: “O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ne faydası var! (İşte o zaman insan:) "Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!" der. (Fecr,23–24) "Rabbim, beni yakın bir süreye kadar erteleseydin de sadaka verip iyilerden olsaydım!" Münâfikûn,10 Cevaben şöyle denir: Allah süresi geldiği zaman hiç bir canı ertelemez. Allah yaptıklarınızdan haberdardır. Münâfikûn,11 Cehennemlikler, orada: Rabbimiz! Bizi çıkar, (önce) yaptığımızın yerine iyi işler yapalım! diye feryad ederler. Bunun cevabı da şöyle olur: Size düşünecek kimsenin düşünebileceği kadar bir ömür vermedik mi? Size uyarıcı da gelmedi mi? (Niçin inanmadınız?) Şimdi tadın (azabı)! Zalimlerin yardımcısı yoktur.  Fâtır,37 Bu, sizin yeryüzünde haksız olarak şımarmanızdan ve aşırı derecede sevinip böbürlenmenizden ötürüdür. (Ğafir,75) Hayatı ibadet üzere bitiren Müminlere de şöyle denir: "Geçmiş günlerde işlediklerinize (iyi amellerinize) karşılık, âfiyetle yeyin, için. Hâkka,24

Bu gecede öncelikle yapılması gereken,  nefis muhasebesidir. Madde ve mana arasındaki dengenin, madde lehine bozulduğu; insanlar ve toplumlar arası ihtilafların bütün dünyayı olumsuz yönde etkilediği; akl-ı selim yerine silahların konuştuğu bir zamanda asla dönmek için insanın nefis muhasebesine her zamankinden daha çok ihtiyacı vardır. Hz. Allah şöyle buyurur: “İman edenlerin, Allah’ı zikir ve indirdiği hakikat sebebiyle kalplerinin saygıyla yumuşama zamanı daha gelmedi mi? Onlar daha önce kendilerine kitap verilenler gibi olmasınlar. Onların üzerinden uzun zaman geçti de kalpleri katılaştı. Onların birçoğu yoldan çıkmış kimselerdir.” (Hadid,16) “Ey iman edenler!  Allah’tan korkun, herkes yarına ne hazırladığına baksın. Allah’a karşı gelmekten sakının, çünkü Allah yaptıklarınızdan haberdardır. Allah’ı unutan ve bu yüzden Allah’ın da onlara kendilerini unutturduğu kimseler gibi olmayın. (Haşr,18–19)

Yüce Allah’tan Üç ayların bize ve bütün İslam âlemine hayırlar getirmesini niyaz ederim

Namazın İnsana Kazandırdıkları:

Bunlardan bazılarını zikretmek istiyoruz:

Namaz kılan kimse maddî ve manevî kirlerden temizlenir.

Peygamberimiz (a.s.), beş vakit namazını kılan kimseyi günde beş defa bir nehirde yıkanan kimseye benzetmiştir:

“Ne dersiniz? Birinizin kapısının önünde bir ırmak olsa ve burada günde beş defa  yıkansa bu kimsede hiç kir bırakır mı? (Sahabenin):

“Hayır  hiç bir kir bırakmaz’ diye cevap vermeleri üzerine Peygamberimiz:

“İşte beş vakit namaz da böyledir. Allah, bu sebeple günahları temizler, yok eder” (Buhârî, Sahih, Mevâkîtu’s-Salâti, 9/ 6. ( I, 134.) Buyurdular.

Namaz kılan kimse, Rabbi ile ve meleklerle beraber olduğunu bilir.

Bu konuda Peygamberimiz (a.s.)’ın şu hadisi oldukça dikkat çekicidir:

“Gece ve gündüz melekleri sizi takip ederler. Sabah ve ikindi namazlarında toplanırlar. Sonra sizinle geceleyen melekler, ilâhî huzura çıkarlar. Rab’leri onlara, “-onları en iyi bir şekilde bildiği halde- kullarımı nasıl terk ettiniz?” diye sorar. Melekler, “Onları namaz kılarken terk ettik ve namaz kılarken bulduk.” cevabını verirler” (Buhârî, Mevâkît, 9/16. (I, 139.)

Namaz müminlerin kusurlarına keffâret ve Allah'ın mağfiretine vesile olur.

Peygamberimiz (a.s.) şöyle buyurmuştur:

     “Beş vakit namaz ve Cuma  namazı diğer Cuma namazına kadar, Ramazan, diğer Ramazana kadar büyük günahlardan kaçınıldığı takdirde aralarında işlenen küçük günahlara  keffarettirler”,( Müslim, Sahih,Tahâre, 3/16. (I, 209.)

“Allah, beş vakit namazı (kullarına) farz kılmıştır. Kim abdesti güzelce alır, beş vakit namazı vaktinde kılar, rükûunu, ve huşûunu tam yaparsa bu kimseye  Allah’ın onu bağışlayacağı (ve cennete koyacağına) dair ahdi (sözü) vardır. Böyle yapmayan kimseye ise Allah’ın bir sözü yoktur. Dilerse onu bağışlar (ve cennetine koyar), dilerse ona azap eder.”( Ebû Dâvûd, Sünen, Salat, 2/9. (I, 295-296.)

TEVBENİN MAHİYETİ

Güzel ve makbûl bir tevbe, birbirini takip eden çeşitli unsurlardan oluşmaktadır. Bunları; pişman olmak, günahtan dönmek, günah işlememeye karar vermek, hak sahiplerine haklarını ödemek, bağışlanma dilemek ve iyilik yapmak şeklinde sıralayabiliriz.

1. Pişman Olmak: Tevbenin birinci şartı, pişmanlık duymaktır. Pişmanlık, tevbenin özüdür. Bu nedenle Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.), şöyle buyurmuştur:

“Pişmanlık tevbedir.”

Akıllı insan, bu dünyadayken üzerindeki kul haklarından kurtulmanın yoluna bakar. Çünkü bunu yapmayan insanların birçoğu âhirette iflas edecektir. Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.), bu duruma dikkat çekmek için bir defasında ashâbına;

– “Müflis kimdir, biliyor musunuz?” sorusunu yöneltti. Ashâb:

– “Bize göre müflis, parası ve malı olmayan kimsedir!”, dediler. Bu cevap üzerine Rasûlullâh (s.a.v.) şöyle buyurdu:

– “Şüphesiz ki ümmetim içinde müflis olan, kıyamet günü namaz, oruç ve zekât sevabıyla gelen, fakat şuna sövmüş, buna zina iftirası atmış, şunun malını yemiş, bunun kanını dökmüş, falanı da dövmüş olduğu için, iyiliklerinin sevabı şuna buna verilen ve üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları biterse, hak sahiplerinin günahları kendisine yükletilen, sonra da cehenneme atılan kimsedir.”

Bu ayetler, istiğfar etmenin sadece günah işleyenlere ait bir görev olmadığını, peygamberlerin de af dilediğini, seher vaktinde af dilemenin faziletini, af dileyenin affedileceğini ve af dileyenin azaba uğratılmayacağını ortaya koymaktadır. Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere istiğfar etmek başlı başına bir fazilettir. Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) de çeşitli hadisleriyle buna dikkat çekmiş ve çokça istiğfar etmeye teşvik etmiştir. Bu hadislerin bir kısmı şöyledir:

“Amel defterinde çok istiğfar bulunan kimselere müjdeler olsun!”

“Ey insanlar!” diye başlayan bu sonuncu hadîs, müslüman toplumun her kesimine hitap etmektedir. Kişi ne durumda olursa olsun; hacı, hoca, alim, talebe, avam, havas herkes tevbe ve istiğfara devam etmeli, kendisinde günahlardan masum oluş gibi bir özellik görmemelidir. Peygamberler dahi hata işleyebilirler, ama onların hataları Allâh tarafından anında düzeltilir. Tek örneğimiz ve önderimiz peygamberimiz olduğuna göre; istiğfâr konusunda da onu örnek almalıyız. Dolayısıyla istiğfârsız ve duasız gün geçirmemeliyiz.

Peki, nasıl istiğfâr etmeliyiz?

Yüce Allâh, Kur’ân-ı Kerîm’de bizlere çeşitli istiğfar örnekleri sunmaktadır. Onlardan biri Âdem ve Havva’nın istiğfarıdır. Onlar, şöyle af dilemişlerdi:

“Ey Rabbimiz! Biz, kendimize zulmettik, eğer bizi bağışlamaz, bize acımazsan kesinlikle hüsrana uğrayanlardan oluruz!”

Âyetlerde yer alan bir başka istiğfâr örneği de şöyledir:

“Ey Rabbimiz! Günahlarımızı affeyle, kusurlarımızı ört ve canımızı da iyilerle birlikteyken al! Ey Rabbimiz! Bize, peygamberlerin vasıtasıyla vaat ettiklerini de ver ve kıyamet gününde bizi rezil etme! Şüphesiz ki sen, vaadinden dönmezsin!”

Hadislerde de birçok istiğfâr örneği görmekteyiz.

●

Adam bu duayı okudu. Sonra Rasûlullâh (s.a.v.): “Tekrar oku!” dedi. Adam da tekrar okudu. Yine: “Tekrar oku!” dedi. Adam bir kez daha okudu. Sonra Rasûlullâh (s.a.v.), o kimseye dedi ki:

– “Kalk! Allâh, seni bağışladı!”

Ebû Bekr (r.a.) anlatıyor: Rasûlullâh (s.a.v.) şöyle buyurdu:

“Herhangi bir kul, günah işleyince güzelce abdest alır, sonra iki rek’at namaz kılar ve namazdan sonra Allâh’tan bağışlanma dilerse, Allâh, onu mutlaka bağışlar.”

Rasûlullâh (s.a.v.) bunu söyledikten sonra şu ayeti okudu:

“Takvâ sahipleri bir kötülük işlediklerinde ya da kendilerine zulmettiklerinde Allâh’ı hatırlayarak hemen günahlarının affedilmesini dilerler. Günahları Allâh’tan başka kim affedebilir? Onlar işledikleri günahlarda bile bile ısrar etmezler.”

Ebu’d-Derdâ (r.a.) anlatıyor: Bir gün Peygamber (s.a.v.)’e:

- “Ey Allâh’ın elçisi! Bana nasihat et!” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu:

- “Bir kötülük yapınca, hemen onu affettirecek bir iyilik yap!”

Dedim ki:

- “Ey Allâh’ın elçisi! Lâ ilâhe illallâh iyiliklerden midir?” Şöyle cevap verdi:

- “O, iyiliklerin en üstünüdür!”

İbn Ömer (r.a.) anlatıyor: Bir gün Rasûlullâh (s.a.v.):

– “Ey kadınlar! Sadaka veriniz ve çok istiğfâr ediniz. Çünkü ben cehennem halkının çoğunluğunun sizden olduğunu gördüm”

– “Niçin cehennemin çoğunu biz dolduruyoruz?” diye sordu. Rasûlullâh (s.a.v.), şöyle cevap verdi:

– “Çünkü siz, çok lânet eder ve kocanızın yaptığı iyilikleri unutursunuz!”

Tevbenin kabulü için, namaz kılınıp kelime-i tevhîd okunabileceği gibi, bir fakire yardımcı olmak veya bir kimseye selam vermek gibi değişik ameller de yapılabilir. Bilindiği üzere güzel ameller, çok ve çeşitlidir.

KUTLU DOĞUM

Peygamber efendimizin (sav) ‘in Kutlu doğum haftası olması münasebetiyle kısaca efendimizin hayatından bahsetmek istiyorum.

Peygamber (sav) tarihte meşhur fil vakasından kırk veya elli gün sonra kameri aylardan Rebiül-evvelin on ikinci pazartesi gecesi sabaha karşı, gün ışıldamadan biraz önce doğmuştu. Bu hayırlı doğum, miladı 571 yılının 20 veya 23 Nisana rastlamaktadır. Doğum yeri Mekke’de Sukulley adı ile anılan bir mahalledeki evdir.

Efendimiz (sav) Peygamberlik öncesi yaşayışında da Mekke halkının güven, saygı ve taktirini kazanmıştır. Bu yüzden Mekkeliler ona daha çocukluk döneminden itibaren Muhammedu’l-Emin diyorlar hiç kimseye güvenip teslim edemedikleri en değerli eşyalarını ona emanet ediyorlardı.

İnsanlığın eşsiz kurtarıcısı, en yüce mürşidi efendimiz daha doğmadan babası Abdullah’ı, 6 yaşında iken ise annesi Amine’yi kaybetti. Böylece hem yetim ve hem de öksüz kaldı. 2 yıl dedesi Abdulmuttalib’in himayesinde kaldıktan sonra amcası Ebu Talip onun bakımını üstlendi. 25 yaşında iken 40 yaşında dul olan hz. Hatice ile evlendi. 40 yaşında kendisine Peygamberlik görevi verildi.

Allah Resulü (sav) bir yetim, gençliğinde nafakasını temin için bir çoban, vefakar bir eş, şefkatli bir baba, doğru bir tacir, emin bir ortak olduğu gibi aynı zamanda sosyal, iktisadi, idari, siyasi, askeri, adli ve ahlaki sahalarda fiilen örnek olmuş yüce bir önderdir. Kur-an’ı kerim “Andolsun ki Resullah’da sizin için güzel örnekler vardır” sözü ile de bunu teyit eder. Öz ifade ile O, Allah’ın terbiye ettiği ve pek güzel yetiştirdiği seçkin bir kul idi.

Hz. Muhammed yalnız tebliğ etmedi hayatın içinde yaşadı, yaşayışı ile İslam dinini tebliğ ve tefsir etti. O, tarihe mal olmuş ve onun sinesine çekilmiş bir önder değildir. Bugünde vardır, örnek olarak aramızdadır. Bu sebepten bütün insanlığın izinden gideceği büyük bir önderdir.

Efendimizin peygamberliğine iman ettiğimiz gibi inanmalıyız ki; milli eğitim istenilen düzeyde okullarını, radyo ve televizyon mikrofonlarını ve ekranlarını, yazılı basın en gözde sayfalarını, evlerimiz, iş yerlerimiz ve fabrikalarımız kapılarını, Hz. Muhammed’e onun tebliğ ve tefsir ettiği evrensel değerlere açmadıkça daha çok dünyevi istikbalimiz ızdırap ve zillet, ebedi istikbalimiz olan ahiret de azaplarla dolu olacaktır.

Rabbimiz bu gerçeği (nur 63) Kur-an’da “peygambere, aykırı davrananlar başlarına bir bela gelmesinden kendilerine çok elemli bir azap isabet etmesinden sakınsınlar” açıklamıştır.

Bütün serveti kuru bir yatak, içi hurma lifi dolu bir yastık, bir su kabı, bir hayvan derisi ve birkaç sağımlık hayvandan ibaret olan efendimiz 13 sene çileli Mekke hayatından sonra miladi 622 yılının safer ayının sonlarına doğru hz. Ebu Bekir’le birlikte doğup büyüdüğü, havasını teneffüs ettiği Mekke den gizlice çıkıp Medine’ye hicret etti. Medine’ye geldiğinde ilk iş olarak Ensar ve Muhacir arasında kardeşliği tesis etti. 52 maddeden oluşan ilk Medine devleti anayasasını ortaya koydu. İslam şeriatıyla kurduğu devletin icra ve kaza organlarını bizzat temsil etmiş istişareyi hiçbir zaman terk etmemiştir. Çünkü onun ahlakı Kur’anın ta kendisiydi.

Efendimizin 10 yıllık Medine hayatında 28 büyük savaş, 44 veya 50’ye kadar da küçük çapta askeri hareketler yapıldı. Bu savaşlardan hendek savaşında Müslümanlarla sulh durumunda olan beni kureyze Yahudileri hainlik etmeleri sonucunda savaşçılardan öldürülen 600 kişi hariç, 250 kafir öldürülmüş, 150 müslüman da şehit olmuştur. Görüldüğü gibi imha etmek amacıyla değil ihya etmek için bu savaşlar yapılmıştır.

Veda haccı ile İslam dini kemâle ermiş hicri 11. yılın safer ayının sonuna doğru efendimiz şiddetli bir hummaya tutulmuştur. 13 günlük çetin bir hastalık sonucu Rebüülevvel ayının 12’sinde pazartesi günü öğle üzeri Alem’i-Cemale, Refikûl-Alaya intikal buyurdular. İlahi taktir onun doğumunu, hicretini, irtihalini hep 12 Rebüülevvel ve pazartesi gününe tahsis etmiştir.

O halde ey mü’minler yüce Rabbimiz in en güzel örnek olarak bildirdiği efendimizin yaşayışını kendimize örnek alalım. Cemiyetteki yerimiz, vazifemiz ne olursa olsun onun sünnetini ihmal etmeden yaşayalım. Bilelim ki Allah’a kul onun resulüne ümmet olmak ve ebedi saadete ermek onu örnek edinmekle mümkündür.

Bu münasebetle din kardeşlerim; bu gece Resulullahın doğumuyla bizlerde yeni bir hayata doğalım işlemiş olduğumuz günahlardan tövbe ederek bundan sonra ki yaşantımızda onunla aynı hayatı paylaşalım onun ahlakını örnek alıp bir sahabi gibi keskin bağlanalım İslam’a. Yaşadığımız gibi değil de İnandığımız gibi yaşayalım…

Gül Efendimizin dünyayı şereflendirdiği bu mübarek haftanın; ümmetin dirilişine, gönüllerimizin yeşermesine vesile olması dileğiyle mevlit kandiliniz Mübarek olsun.   “Dualarda buluşmak dileğiyle…”

Bakkal amca, bir din ver, bana şöyle yüz gram;
İçinde hem komedi, hem de birazcık dram.
Öyle bir din olsun ki; bizi fazla sıkmasın,
Her yerde 'ahlâk' diye , karşımıza çıkmasın...

Ramazan'da otuz gün, vücut girsin bakıma,
Ama bayram gelince, karışmasın rakıma(!)
Bırakalım insanlar, her tür haltı yesinler,
''Ne yani.. Biz müslüman değil miyiz?'' desinler..

Bir din ver ki; içinde, birazcık kahve falı,
Ve üstünde bir kaşık, sosyetik mevlid balı,
Arasında bir dilim, Kaşar Yaşar olmalı,
Böylece kalplerimiz, hidâyetle (!) dolmalı...

Bir de şu kurbanlıklar, sorun çıkardı biraz,
Neden dersen bütçemiz, bu sene hepten ayaz.
Eğer fetvâ verirse, şu senin 'Süper Beyaz' ,
Belki biz de keseriz, ya bir tavuk, ya bir kaz...

Bakkal amca bir din ver; zorda 'Allah' diyelim,
Açılınca kapılar, 'Haydi Yallah' diyelim.
Âlimler ehli cümbüş, fetvâlarda varyasyon,
Biraz Budist felsefe, biraz reenkarnasyon...

Bir din ki; insanları, hayallere daldırsın,
Tüm cinsel yasakları, yürürlükten kaldırsın.
Eroslar, Afroditler, sokaklarda çıldırsın,
Ve bu çılgın tanrılar, şeytanları yıldırsın...

Açılsın sahillerde, beş yıldızlı mâbedler,
Diskolarda, ruflarda, yapılsın ibadetler...
Bir din ver ki; her akşam, sofraları kuralım,
Kadehleri duayla, birbirine vuralım...

Ahlak mahlak üstüne, biraz kafa yoralım(!)
Memleketin şu hali, ne olacak soralım.
İlerleyen saatte, dansöz çıksın masaya,
Allah rızası(!) için, pamuk eller kasaya...

Ne kadar yardımsever, olduğumuz görülsün,
Ellerimiz dansöze, merhametle sürülsün.
Cinsiyetler arası, ortak pazar kurulsun,
Böylece irticaya, büyük darbe vurulsun...

* * *

Bakkal amca, bir din ver; açık olsun tâvize,
Rahatlatsın bizleri, tatlı baksın fâize.
Madem ki fâiz dedik, hazır girdik damardan,
Bir din ver ki; bizleri, men etmesin kumardan...

Piyangolar, totolar, birer hayır kurumu,
Bazı yobaz kafalar, görsünler bu durumu,
Gece gündüz borsada, hayal kursun alıklar,
Yesinler küçükleri, bazı büyük balıklar...

Bir din ver ki; bıraksın, şu rüşvetin peşini,
Âmir, memur, sekreter, herkes bilsin işini.
Bu bilimsel metodla, çözersek biz bu işi,
Korkarım kalmayacak, zekât verecek kişi...

Lûgatlerden silinsin, artık şeref, şahsiyet,
Dalgalı kura geçsin, edep, hayâ, haysiyet.
Körler ile sağırlar, koltukları kapsınlar,
Ellerinde yağdanlık, birbirine tapsınlar...

Bakkal amca, bir din ver; kaşlarını çatmasın,

Kubbesi, minaresi, aman derim batmasın,
Temizlensin camiler, tabut mabut kalmasın,
Bundan sonra Azrail, kapımızı çalmasın(!)...

Dostlarım ! Sanmayın ki; taş devrinden gelirim,
Bakkaldan din istenmez, bunu ben de bilirim.
İstedim ki; bu şaka, sizi biraz güldürsün,
Güldürürken, biraz da, gerçeği düşündürsün...

 CENGİZ NUMANOĞLU

İNSANI İSLAM'DAN ÇIKARAN ŞEYLER

Birincisi: İbadette Allah'a ortak koşmak. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:"Allah kendisine ortak koşulmasını asla bağışlamaz. Bundan başkasını dilediğine bağışlar."(Nisa: 116)
"Kim Allah'a ortak koşarsa muhakkak ki Allah ona cenneti haram eder. Varacağı yer ateştir. Zulmedenlerin yardımcıları yoktur." (Maide:72)

İkincisi: Allah'la kendisi arasına aracılar koyan, onlara yalvaran, onlardan şefaat dileyen, onlara güvenen kimse alimlerin icmaı ile kafir olur.
Allah (c. c) şöyle buyuruyor:"İyi bilinmelidir ki halis din Allah'ındır. Allah' tan başka dostlar edinenler: "Bizi Allah'a daha çok yaklaştırsınlar diye onlara ibadet ediyoruz" derler. Doğrusu Allah ayrılığa düştükleri şeylerde aralarında hüküm verecektir. Allah şüphesiz yalancı ve kafir olan kimseyi doğru yola eriştirmez." (Zümer: 3)
"Onlar Allah'tan başka kendilerine fayda da zarar da veremeyen şeylere taparlar ve: "Bunlar Allah katında şefaatçilerimizdir" derler. Ey Muhammed! De ki: "Göklerde ve yerde Allah'ın bilmediği bir şeyi mi O'na haber veriyorsunuz?" Allah onların ortak koşmalarından münezzeh ve yücedir."(Yunus: 18)

Üçüncüsü: Müşrikleri tekfir etmemek ve onların kafir olduklarında şüphe etmek veya onların doğru yolda olduklarına inanmak.
Kur'an-ı Kerim'de ve Rasulullah'ın sünnetinde mü' min ve kafirlerin sıfatları mevcuttur. Bu sıfatlara göre insanlar hakkında mü'min veya kafir diye hüküm verilir. Allah ve Rasulünün kafir ve müşrik olarak vasıflandırdığı kişileri müslüman olarak kabul etmek veya onların küfründe ve şirkinde şüphe etmek veya onları tekfir etmeye yanaşmamak Allah ve Rasulünün hükmüne karşı çıkmak olacağından böyle düşünen kimse küfre girer.
Dördüncüsü: Kim Rasulullah (s.a.s)'den başkasının yolunun Rasulullah (s.a.s)'in yolundan daha iyi olduğunu yahut ondan başkasının hükmünün onun hükmünden daha güzel olduğunu söylerse kafirdir. Tağutların hükmünü Muhammed (s.a.s)'in hükmüne tercih edenler gibi...
Mesela aşağıdaki şeyler insanın küfre girmesine sebep olur:
a) İnsanların çıkardıkları kanunların, İslam şeriatından üstün olduğuna inanmak. Yahut yirminci asırda İslam kanunlarını uygulamanın doğru olmadığına veya İslam'ın müslümanların geriliğine sebep olduğuna inanmak veyahut İslam'ın kişinin kendisiyle Rabbi arasındaki ilişkiyi düzenleyen vicdani bir mesele olup hayatın diğer işlerine karıştırılmayacağım söylemek.
b) Bu çağda Allah'ın hükmünü uygulayıp hırsızın elini kesmenin ya da zina edeni taşlamanın doğru olmadığına inanmak.
c) Hukuki işlemlerde ceza meselelerinde veya başka konularda Allah'ın indirdiği hükümlerden başka hükümlerin uygulanabileceğine inanmak. Başka hükümlerin şeriat hükmünden üstün olduğuna inanmadığı halde onları uygulayan da kafirdir. Çünkü bu şekilde Allah'ın haram kıldığını mubah kılabilir. Zina, şarap, faiz,Allah'ın şeriatından başkasıyla hükmetmek gibi Allah'ın haram kıldığı şeyleri mubah kılan kimse ise bütün alimlerin ittifakıyla kafir olur.
Allah (c. c) şöyle buyuruyor:"Cahiliyyenin hükmünü mü istiyorlar? Yakinen (şeksiz, şüphesiz) inanan bir millet için Allah'tan daha iyi hüküm veren kim vardır?" (Maide: 50)
"Allah ve Rasulü bir şeye hükmettiği zaman inanan erkek ve kadına artık işlerinde başka yolu seçmek yaraşmaz. Allah'a ve Rasulüne başkaldıran şüphesiz apaçık bir şekilde sapmış olur."(Ahzab: 36)

Beşincisi: Allah'ın kitabı ve Rasulullah (s.a.s)'in sünnetinden herhangi bir şeyi sevmemek veya beğenmemek. Bununla amel etse bile kafir olur.
Allah (c.c) şöyle buyuruyor:"Hayır! Rabbine andolsun ki aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem tayin edip sonra senin verdiğin hükmü içlerinde bir sıkıntı duymadan tamamen kabul etmedikçe asla inanmış olmazlar."(Nisa: 65)

Altıncısı: Rasulullah (s.a.s)'in diniyle veya onun mükafat ve ceza olarak bildirdiği şeylerle alay etmek. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:
"Onlara soracak olursan: "Biz andolsun ki eğlenip oynuyorduk" diyecekler. De ki: "Allah ile ayetleriyle ve Rasulü ile mi alay ediyorsunuz? Özür beyan etmeyin, inandıktan sonra küfre girdiniz."(Tevbe: 65-66)

Yedincisi: Büyü yapmak. Karı-kocanın arasını açmaya çalışmak, bir takım şeytani usullere başvurarak insana istemediği şeyi yaptırmak hep büyü çeşitlerindendir. Kim buna razı olursa kafir olur.
Allah (c.c) şöyle buyuruyor: "Şeytanların Süleyman'ın hükümdarlığı hakkında söylediklerine uydular. Oysa Süleyman kafir değildi. Ama insanlara sihri öğreten şeytanlar kafir olmuşlardı. Babil'de melek denilen Harut ve Maruta bir şey indirilmemiştir. Bu ikisi: "Biz sadece imtihan ediyoruz. Sakın küfre girme!" demedikçe kimseye bir şey öğretmezlerdi. Halbuki bu ikisinden koca ile karısının arasını ayıracak şeyler öğreniyorlardı. Oysa Allah'ın izni olmadıkça kimseye zarar veremezlerdi. Kendilerine zarar verecek, faydalı olmayacak şeyler öğreniyorlardı. Andolsun ki onu satın alanın ahiretten bir nasibi olmadığını biliyorlardı. Kendilerini karşılığında sattıkları şeyin ne kötü olduğunu keşke bilselerdi." (Bakara: 102)

Sekizincisi: Müşriklere yardım etmek ve onları müslümanlara karşı desteklemek. Allah (c. c) şöyle buyuruyor:
"Ey iman edenler! Yahudi ve hristiyanları dostlar edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostudurlar. Sizden kim onlara dost olursa, o da onlardandır. Allah zulmeden kimseleri doğru yola eriştirmez."(Maide: 51)

Dokuzuncusu: Kim bazı insanların, Muhammed (s.a.s)'in şeriatı dışına çıkabileceklerine inanırsa kafir olur.
Allah (c. c) şöyle buyuruyor: "Kim İslam'dan başka bir din ararsa bilsin ki (o din) ondan kabul edilmeyecek ve o kimse ahirette kaybedenlerden olacaktır." (Al-i İmran: 85)
Onuncusu: Allah'ın dininden bir şey öğrenmemek ve yapmamak suretiyle yüz çevirmek. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:"Rabbinin ayetleri kendisine hatırlatılıp da onlardan yüz çeviren kimseden daha zalim var mıdır?Şüphesiz suçlulardan öç alacağız." (Secde: 22)
Bu İslam'ı bozan şeyleri; müslüman şaka veya ciddi hatta korkarak bile yaparsa fark etmez kafir olur. Yani İslam dininden çıkar. Eğer zorlamak söz konusu ise dinden çıkmaz. (Zorlama; ölüm tehdidi veya vücuttan herhangi bir organın kesilmesi veya kişinin üzerinde ömür boyu sakatlık bırakacak bir işkence veya mallarının alınması İslam'a ve müslümanlara çok büyük zarar verecek olan bir zenginin tüm malının gasbedilme korkusudur.)
Allah'ın azabına neden olacak amellerden ve O'nun can yakıcı azabından Allah'a sığınırız. Allah'ın salat ve selamı yarattıklarının en hayırlısı olan Muhammed (s.a.s)'in ve onun ehli beytinin ve mübarek sahabelerinin üzerine olsun.